เมื่อวานวันเกิดแม่....แต่ตอนนี้คิดถึง....

หลังจากเมื่อวานเป็นวันเกิดของม่ามี้ หรือเรียกกันง่ายๆๆว่าแม่... (ที่เขียนว่าม่ามี้ไม่ได้กระแดะนะ แต่มันจะให้ความสัมพันธ์กับบทอ่านๆๆๆๆ) ฉันก็ได้จูบที่แก้มแม่เบาๆๆ ทีหนึง (ที่เขียนลงมาก็อยากสะท้อนให้ผู้อ่านรู้สึกอะไรบ้างอย่างนะเจ้าค่ะ อย่าคิดว่าทำไมถึงเอาเรียนส่วนตัวมาพูดขนาดนี้ อิอิ) ตามปกติเราจะจูบหรือห้อมแก้มกันเป็นประจำ เมื่อมีอารมณ์อยากจูบฉันเองก็จะวิ่งไปหอมที่แก้มแม่ฟ้อทใหญ่ๆๆๆๆ หลังจากนั้นฉันก็ได้กล่าวคำว่า สุขสันตฺวันเกิดนะ แม่ จุ๊บบบบบ แม่แก่ขึ้นอีกหนึ่งปีแล้วสิ แม่ก็พูดขึ้นมาเลยว่าอะไรยะมาว่าฉันแก่ อิอิ (ผู้หญิงก็เงี้ย) และทุกอาทิตย์นัทก็จะกลับบ้าน ทุกสัปดาห์ แต่สัปดาห์ที่แล้วฉันไม่ได้ไปรับมัน เพราะต้องไปเรียนพิเศษ ก็ไอ้นัทอะ อยากกลับเย็นเอง หลังจากกลับมา จากที่เรียนทุกครั้งฉันจะ กล่าวคำว่า ไอ้เขากลับมาแล้วทุกครั้ง (พูดถึงตอนนี้คิดถึงมันอ่ะ) แต่ดีหน่อย ถ้าเป็นเมื่อตอนที่มันไปอยู่หอบ่อยๆๆ อ่ะ เราเงี้ยจะร้องไห้ตลอดเลย แล้วมันก็บอกกับเราด้วยอีกว่าใหม่ๆ เมื่อไปอยู่หอ ก็ร้องไห้ใน 1 อาทิตย์แรก แต่ต่อมาก็สนุก เอาเหอะ เอาเป็นว่ามันไม่ลืมเราก็แล้วกัน ยังกลับบ้านมาทุกอาทิตย์ เมื่อกลับบ้านมามันจะชอบแอบกินขนมในส่วนของเรา แล้วเราต้องโกรธทุกทีอ่ะ ก็คนเพิ่งเรียนพิเศษกลับมานี่ ไมอยู่บ้านเฉยๆๆ ต้องมาแยงขนมเขากินด้วย ..... ต่อมามันก็มาบอกว่าเร็วๆๆ นี้มันจะไปเรียนพิเศษภาษาอังกฤษที่ธรรมศาสตร์ เอาเหอะ แต่เขาก็เปิดสอนเฉพาะปิดเทอมนี้ถ้าจำไม่ผิด ไอเราก็ได้แต่บอกว่า เออ ตามใจแก (คอยดูเราจะแอบตามไปจับผิดมัน)...
และสุดท้ายในหลายๆๆ ครั้งเมื่อมันกลับมาบ้าน ฉันจะกล่าวกับมันว่า เขาคิดถึงแกหว่า เป็นอันจบพิธี และตอนนี้ก็อยากพูดอีกครั้งว่า เขาคิดถึงแกๆๆๆๆๆๆๆ แหง่ๆๆๆๆๆๆ

....

J'enfouis mon âme sous mes cheveux
C'est vrai, je me cache de tes yeux
Papa, tu sais, je suis de feu
Mais j'ai le coeur si plein de noeuds.
par http://www.redpsy.com/images/artichaut.html
.....

อยากบอกว่าเขา เหนื่อย และท้ออ่ะ

ก็หลายสัปดาห์มานี่ ที่รู้ๆ กันอยู่ก็คือเราเรียนพิเศษวันเสาร์และวันอาทิตย์ใช่ไหม แต่ในวันเสาร์เขาต้องเรียนพิเศษภาษาอังกฤษ ต่ออีกอ่ะ ตั้งแต่ 6.00-20.00นะ กว่าๆๆ และวันเสาร์นี้พ่อกับแม่และนัท ก็จะไปเนื้อย่างเกาหลีต่ออ่ะ เราเงี้ย เหนื่อยจะแย่อยู่แล้วอ่ะ ต้องเรียนหนักหัวบานๆๆ ยิ่งเป็นคนขี้เกียจท่องศัพท์อยู่ แล้วฝรั่งเศสที่เรียนในวันนี้เราก็ไม่ค่อยสบอารมณ์อ่ะ มันประกอบด้วยอะไรหลายๆๆ อย่างอ่ะ ทำให้เขารู้สึกท้ออ่ะ เหนื่อยอ่ะ ตั้งแต่ที่เรียนมาทั้งหมดเขาก็เรียนไปงั้นๆ ไม่ได้เห็นอ่ะไรเป็นพิเศษ ก็พ่ออ่ะตอนเขาเด็กๆๆ ก็ให้เขาเล่นแต่เกมส์ เขาเลยไม่ค่อยสนใจเรียน คิดว่ามันเป็นหน้าที่ที่ทุกคนต้องทำแต่ไม่เห็นต้องทำให้มันดี แต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว รู้งี้...ชั่งมันเถอะ เขาเบื่ออ่ะ เขาเหนื่อย เขาท้อ และเขาไม่มีคนให้กำลังใจด้วย (อิจฉาคนที่มีคนให้กำลังใจอะ) และที่ให้กำลังใจตัวเองไม่ได้ ก็เพราะเขารู้สึกว่าเขาไม่มีอะไรดีเลยอ่ะ เหนื่อยอ่ะ ตั้งแต่เรียนมาอ่ะไม่เคยเลยที่จะได้รับคำชม ก็น่าอยู่หรอกเขาไม่เคยมีอะไรดีไง ช่างมันเถอะไม่มีใครดี 100 เปอร์เซ็นต์ใช่ไหม แต่ตอนนึ้มีเรื่องที่จะบอกว่า เขาก็อยากซอยผมนะ มีคนซอยผมแล้วได้เกรด 0 นั่นเป็นโชดดี (เขาโกรธหน่อยๆๆนะ) แต่เขาก็อยากทำบ้างอยากทำมานานแล้ว แต่แม่บอกว่าไม่อยากมีเรื่องให้จบม.6 ค่อยสวย เฮ้อ ไม่รู้อ่ะ แต่ตอนนี้รำคาญผมตัวเอง.......
เขาไม่มีคนกระตุ้นเหมือนกันคนอื่นๆตอนนี้ก็เลยยังไม่มีอะไรที่พัฒนา เหนื่อยใจ และคงไม่มี ใครมากระตุ้นหรอก เรามันเป็นคนไม่ใช่คนสำคัญของใคร ไม่มีใครรักเราเลยอ่ะ อยากร้องไห้ เหนื่อยท้อ เขาช่างเป็นคนที่น่าสงสารที่สุดในโลกจริงๆๆเลย เขาจะร้องไห้อีกวันนี้อ่ะ... แด่ตัวเอง และแด่คนที่ไม่มีใครรักและห่วงใยอย่างเรา ฮืออๆๆๆๆๆ
บ่นไมไร้สาระหวะ