วันอังคาร วิปโยค...
เมื่อวันอังคารที่แล้วเกิดอาการอ้วกแตกอ้วกแตน กินยาผิดเป็นลมหน้ามืด ดีที่มีเพื่อนๆ ช่วยไว้ไม่งั้น เราแย่แน่ ขอบใจนิสา แอม พรรณพิมล และ แน่นอน ตาล วรรณรัตน์
หายแล้วเจ้าค่ะ
หลายวันมานี่คุณรู้สึกว่าอะไรมันก็ขัดใจใช่ไหม ถ้าใช่ คุณก็เป็นเหมือนเราเหละ แต่ตอนนี้หายแล้วนะ แต่ก็นะ คนมันกำลังจะลงสนามสอบนิ ถามพื่อนๆ ก็บอกว่าทุกคนก็เป็นอย่างนี้ทำได้อย่างเดียวคือการไม่คิดถึงมัน ปล่อยให้เป็นไป ทำใจให้สบาย เราเข้าใจเหละ แต่มีหลายเรื่อง(ไม่ใช่เรื่องเรียน) เป็นเหตุการณ์ที่เราประสบในชีวิตประจำวันที่เราไม่เข้าใจ เพราะเรายังเป็นเด็กอยู่มั้ง พ่อกับแม่ ก็เรื่อยๆ หาอะไรให้เราทำสนุกๆ นั่นก็ดีอ่ะ ทั้งพี่ เราก็ดูการ์ตูนด้วยกันตาแฉะ เราเป็นคอการ์ตูนกันมาตั้งแต่เกิดแล้ว พ่อกับแม่พยายามให้เราดื่มนม แต่คนมันไม่ชอบอ่ะ จะทำไงได้ ตอนนี้หงุดหงิดบ่อย ฮอโมนเปลื่ยนแปลงบ่อยอ่ะ มักจะเป็นอะไรหลังเพื่อนๆเสมอ (เด็กเคระนิเรา) หงุดหงิด อะไรๆ ก็ขว้างหูขว้างตา แต่นั่นก็แค่นั้น... เราจะนำอะไรสร้างสรรค์มาฝากแล้วนะ เลิกซะทีกับอะไรสาระ มันไม่ใช่ตัวเราเลย เรื่องที่ยึดติดกับอะไรมากเกินไปเนี่ย ทำตามอุดมอคติเราดีกว่า รักทุกคนนะนนนนะ จุ๊บบบบบบบบบบบบ .... อิอิ
ปล.รูปลงไม่ได้อ่ะเน๊ตช้า และง่วงนอน
หงุด หงิด เซง เก็บกด...
ตอนเด็กเคยคิดกันไหมว่าตัวเราเกิดมาทำไม...ไม่เคยหรอก แต่เราเคย++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ตอนนั้นก็คิดต่อแต่เพียงว่า เกิดมาเพื่อนเล่นเกมส์ ดูทีวี ไปเที่ยว ในสมองคิดแค่นั้น การมารร.ของเราก็คือการมาหาเพื่อนคุย.....................+++++++++++++++++++++++++ตอนนี้เก็บกดอะ อยากปิดเหม่งมานานแล้ว แต่ด้วยอ่ะไรบ้างอย่างฝืนไว้ไม่ให้เราทำและเรายังมีความมั่นใจในตัวเองมาก พอที่จะโชว์เหม่ง คนส่วนใหญ่จะเห็นเหม่งเราก่อนเห็นอย่างบนใบหน้า เอาเถอะ.......++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++อยากจะบอกว่าเมื่อเข้ามหาวิทยาลัยได้แล้วรับรองว่า...จะแรดให้ดูเลย จะเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยคอยดู...เบื่อเซ็งอ่ะ ในรร.ก็มีกฎระเบียบอะไรมากอยู่แล้ว เราก็อยากทำอะไรที่ทำให้ตัวเองรู้สึกสดชื่นก็ไม่ได้...เศร้าอ่ะ.. แต่ไม่เป็นไร เมื่อเรายังเคารพพระพันปีอยู่หนูก็ทำได้ค่ะ +++++++++++++++++++++++++++แต่ตอนนี้รู้สึกยังไงก็ไม่รู้... เบื่อๆ เซ็ง และเริ่มรู้สึกอีกเหละว่าเราเกิดมาทำไม มันจริงๆ นะ เพราะในที่สุดเราก็ต้องตายอยู่ดี แล้วจะสร้างเราให้เกิดมาทำอะไร +++++++++++++++มีหลายเรื่องมันเศร้า หลายเรื่องมันอัดอั้นตันใจ แต่ก็บอกให้ไม่ได้ เพราะเรื่องที่เราเป็นอยู่มันไร้สาระมากๆๆๆ และมันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ ด้วย ส่วนเรื่องที่ใครว่าใหญ่ทำไมเรามองว่ามันเล็กนิดเดียวก็ไม่รู้.....++++++++++++++++เซ็งงงง..... หลายคนอาจเห็นว่าตอนนี้เราหงุดหงิดง่าย เราเป็นอย่างนี้อ่ะตอนนี้สภาพจิตใจ มักเป็นอย่างนี้ โกรธง่าย หายเรานะเราอ่ะ แต่ตอนนี้เซ๋งเหละ ..............วันเสาร์นี้ จะได้ฝึกภาษาญี่ปุ่นอีกเหละ ชีวิตเราไม่เคยพ้นเรื่องภาษาเลย...... (เรามักจะอารมณ์ดีเสมอนะ เมื่อได้ยินภาษาญี่ปุ่น น่ารักดีนะ) ------ หงุดหงิดอีกเหละ รูปลงไม่ได้ เน๊ตช้าอ่ะ ไปลงที่รร.ดีกว่า -"-