หายแล้วเจ้าค่ะ

หลายวันมานี่คุณรู้สึกว่าอะไรมันก็ขัดใจใช่ไหม ถ้าใช่ คุณก็เป็นเหมือนเราเหละ
แต่ตอนนี้หายแล้วนะ แต่ก็นะ คนมันกำลังจะลงสนามสอบนิ
ถามพื่อนๆ ก็บอกว่าทุกคนก็เป็นอย่างนี้ทำได้อย่างเดียวคือการไม่คิดถึงมัน ปล่อยให้เป็นไป ทำใจให้สบาย เราเข้าใจเหละ
แต่มีหลายเรื่อง(ไม่ใช่เรื่องเรียน) เป็นเหตุการณ์ที่เราประสบในชีวิตประจำวันที่เราไม่เข้าใจ
เพราะเรายังเป็นเด็กอยู่มั้ง พ่อกับแม่ ก็เรื่อยๆ หาอะไรให้เราทำสนุกๆ นั่นก็ดีอ่ะ
ทั้งพี่ เราก็ดูการ์ตูนด้วยกันตาแฉะ เราเป็นคอการ์ตูนกันมาตั้งแต่เกิดแล้ว พ่อกับแม่พยายามให้เราดื่มนม
แต่คนมันไม่ชอบอ่ะ จะทำไงได้ ตอนนี้หงุดหงิดบ่อย ฮอโมนเปลื่ยนแปลงบ่อยอ่ะ มักจะเป็นอะไรหลังเพื่อนๆเสมอ (เด็กเคระนิเรา)
หงุดหงิด อะไรๆ ก็ขว้างหูขว้างตา แต่นั่นก็แค่นั้น... เราจะนำอะไรสร้างสรรค์มาฝากแล้วนะ
เลิกซะทีกับอะไรสาระ มันไม่ใช่ตัวเราเลย เรื่องที่ยึดติดกับอะไรมากเกินไปเนี่ย ทำตามอุดมอคติเราดีกว่า
รักทุกคนนะนนนนะ จุ๊บบบบบบบบบบบบ .... อิอิ
ปล.รูปลงไม่ได้อ่ะเน๊ตช้า และง่วงนอน