อยากบอกว่าเขา เหนื่อย และท้ออ่ะ

ก็หลายสัปดาห์มานี่ ที่รู้ๆ กันอยู่ก็คือเราเรียนพิเศษวันเสาร์และวันอาทิตย์ใช่ไหม แต่ในวันเสาร์เขาต้องเรียนพิเศษภาษาอังกฤษ ต่ออีกอ่ะ ตั้งแต่ 6.00-20.00นะ กว่าๆๆ และวันเสาร์นี้พ่อกับแม่และนัท ก็จะไปเนื้อย่างเกาหลีต่ออ่ะ เราเงี้ย เหนื่อยจะแย่อยู่แล้วอ่ะ ต้องเรียนหนักหัวบานๆๆ ยิ่งเป็นคนขี้เกียจท่องศัพท์อยู่ แล้วฝรั่งเศสที่เรียนในวันนี้เราก็ไม่ค่อยสบอารมณ์อ่ะ มันประกอบด้วยอะไรหลายๆๆ อย่างอ่ะ ทำให้เขารู้สึกท้ออ่ะ เหนื่อยอ่ะ ตั้งแต่ที่เรียนมาทั้งหมดเขาก็เรียนไปงั้นๆ ไม่ได้เห็นอ่ะไรเป็นพิเศษ ก็พ่ออ่ะตอนเขาเด็กๆๆ ก็ให้เขาเล่นแต่เกมส์ เขาเลยไม่ค่อยสนใจเรียน คิดว่ามันเป็นหน้าที่ที่ทุกคนต้องทำแต่ไม่เห็นต้องทำให้มันดี แต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว รู้งี้...ชั่งมันเถอะ เขาเบื่ออ่ะ เขาเหนื่อย เขาท้อ และเขาไม่มีคนให้กำลังใจด้วย (อิจฉาคนที่มีคนให้กำลังใจอะ) และที่ให้กำลังใจตัวเองไม่ได้ ก็เพราะเขารู้สึกว่าเขาไม่มีอะไรดีเลยอ่ะ เหนื่อยอ่ะ ตั้งแต่เรียนมาอ่ะไม่เคยเลยที่จะได้รับคำชม ก็น่าอยู่หรอกเขาไม่เคยมีอะไรดีไง ช่างมันเถอะไม่มีใครดี 100 เปอร์เซ็นต์ใช่ไหม แต่ตอนนึ้มีเรื่องที่จะบอกว่า เขาก็อยากซอยผมนะ มีคนซอยผมแล้วได้เกรด 0 นั่นเป็นโชดดี (เขาโกรธหน่อยๆๆนะ) แต่เขาก็อยากทำบ้างอยากทำมานานแล้ว แต่แม่บอกว่าไม่อยากมีเรื่องให้จบม.6 ค่อยสวย เฮ้อ ไม่รู้อ่ะ แต่ตอนนี้รำคาญผมตัวเอง.......
เขาไม่มีคนกระตุ้นเหมือนกันคนอื่นๆตอนนี้ก็เลยยังไม่มีอะไรที่พัฒนา เหนื่อยใจ และคงไม่มี ใครมากระตุ้นหรอก เรามันเป็นคนไม่ใช่คนสำคัญของใคร ไม่มีใครรักเราเลยอ่ะ อยากร้องไห้ เหนื่อยท้อ เขาช่างเป็นคนที่น่าสงสารที่สุดในโลกจริงๆๆเลย เขาจะร้องไห้อีกวันนี้อ่ะ... แด่ตัวเอง และแด่คนที่ไม่มีใครรักและห่วงใยอย่างเรา ฮืออๆๆๆๆๆ
บ่นไมไร้สาระหวะ